Geschiedenis van Barcelona
De geschiedenis van Barcelona is niet erg vloeiend verlopen. Met Kastiliaanse koningen die de stad beschoten en anarchisten die het niet eens waren over aan welke schouder ze hun geweer moesten hangen, kwam Barcelona steeds meer in de schaduw te staan van andere grote steden en machthebbers.
Hoewel de stad is gesticht rond 230 voor Christus, waarschijnlijk door de Carthagenen, en hoewel de stad werd ingenomen door Visigothen en later door de Moren, begon de eigenlijke geschiedenis van de stad pas nadat de legers van het huidige Frankrijk de Moren hadden verslagen in 801 na Christus.
In die tijd werden de vlaktes en de bergen in het noorden en noord-westen van Barcelona bewoond door mensen die men Catalanen noemde (hoewel volgens bewaard gebleven documentatie deze term alleen tot aan de 10e eeuw terugdateert). De taal die tegenwoordig het meest op het Catalaans lijkt is de "Langue d´Oc", de oorspronkelijke taal van Zuid Frankrijk.
Sagrada Familia
In de 12e eeuw, werd Catalonië rijk vanwege plunderingen na de val van het moslim kalifaat van Cordoba. De Catalanen behielden hun macht gedurende de 14e eeuw, toen Barcelona over een klein rijk heerste, bestaande uit Sicilië, Malta, Sardinië, Valencia, de Balearen, de Franse regionen van Rousillon en Cerdagne en gedeeltes van Griekenland. In de 15e eeuw echter, werd het rijk verwoest door de plaag, spectaculaire financiële crises, en door de Genuanen die de markten verwoestten. Terwijl de Catalanen hoopten dat een samenwerking met het Castiliaanse Rijk weer inkomsten zou brengen, waren de kroonprinsen van Castilië meer geinteresseerd in het financiaal uitknijpen van Catalonië om hun eigen ambities te kunnen financiëren.
Een opstand in 1462 tegen koning Joan II eindigde in 1473 in een belegering die de stad verwoestte. Barcelona was min of meer geannexeerd in de Kastiliaanse Staat, maar de rijkdom die de plunderingen in Amerika Kastilië opleverden, werden niet verdeeld over Catalunië. Inmiddels waren de boeren in opstand gekomen. Ontevreden Catalanen grepen een aantal keer naar hun wapens, en tijdens de laatste revolte vochtten de Catalanen samen met Engeland en Oostenrijk tegen Filip V, de Franse kandidaat voor de Spaanse troonopvolging. Dit werd hun ondergang. Barcelona viel in 1714 na een zware belegering, en naast het feit dat de Catalaanse taal werd afgeschaft, bouwde Filip een gigantische vesting, de Ciutadella, om zijn onderdanen in de gaten te houden.
Na 1778 was Catalonië geoorloofd om met Amerika te handelen, en de regio werd langzaamaan steeds rijker. Spanje´s eerste industriele revolutie, gebaseerd op katoen, was in Barcelona uitgebroken, een ook andere industrien ontwikkelden zich daar, onder andere wijn, kurk en ijzer. Rond 1830 ontstond het Europese romanticisme en dit redde min of meer de Catalaanse cultuur en taal, die op het punt stonden om te verdwijnen. De Catalaanse Renaixenca, of Renaissance, was een kruistocht van dichters en schrijvers die de taal van het volk weer populair wilden maken. Een sterke nationalistische beweging ontstond rond diezelfde tijd, en werd enthousiast ontvangen door alle politieke partijen.
Sculpturen op het dak van La Perdrera
De decennia rond de eeuwwisseling waren erg onrustig, met anarchisten, Republikeinen, bourgeois regionalisten, gangsters, terroristen, pistoleros (mensen die politici neerschoten) en centralisten die allemaal oproer veroorzaakten. Dit veroorzaakte een massale migratie naar Barcelona- van ongeveer 115.000 inwoners in 1800 naar meer dan een half miljoen in 1900, en meer dan een miljoen in 1930, toen werknemers massaal de industrie ingingen. Meer dan 80% van de werknemers steunden de anarchisten aan aan het einde van de eerste WW, en de industrie zakte sterk in elkaar tijdens een golf van stakingen in 1919-1920 toen werkgevers huurmoordenaars inhuurden om vakbondsleiders te doden.
Tijdens de dagen dat Spanje voor de tweede keer een republiek vormde, in 1931, verklaarden Catalaanse nationalisten een eigen republiek binnen een Iberische Federatie. Catalonië beleefde een korte zelfstandigheid nadat de linkse partij "Volksfront" in februari 1936 de Spaanse verkiezingen won en de revolutionaire anarchisten en de POUM (De Marxistische vereniging van arbeiders) een jaar lang de stad regeerden. Echter, zet 10 anarchisten in een kamer, en je krijgt 11 meningen; in mei 1937 zorgden gevechten tussen communisten, anarchisten en de POUM voor minstens 1500 doden.
De oude "Muralla de Mar"
De pogingen van de Republikeinen om Franco´s facistische regime te verslaan mislukten keer op keer, vanwege interne ruzies. Barcelona, de laatste stad van de Republikeinen, werd belegerd door Franco´s strijdkrachten in 1939 en de oorlog eindigde een paar maanden later. In plaats van zich over te geven aan Franco, vluchtten duizenden Catalanen de grens over naar Frankrijk, Andorra en nog verder.
Franco verbood de Catalaanse taal onmiddellijk en hij liet duizenden arme immigranten uit Andalusië het gebied binnnenkomen met de ijdele hoop de Catalanen met hun voortdurende pogingen tot zelfstandigheid te verdringen. Maar dit plan mislukte toen bleek dat de kinderen en kleinkinderen van de migranten nog Catalaanser bleken dan de Catalanen. Franco verbood zelfs de Sardana, een publieke groepsdans, die het gevoel van saamhorigheid van de Catalanen uitdrukt.
Na de tijd van Franco deed Catalonië weer een aantal stevige pogingen om een zelfstandige natie te worden. Het Catalaans werd weer gesproken, de Generalitat, oftwel lokaal parlement, werd weer geinstalleerd, en tegenwoordig verzamelen de Catalanen zich wel een aantal keren per week om de Sardana te dansen. Er wordt nog steeds gepsproken over zelfstandigheid, maar het blijven slechts woorden.